20 oktober 2012
Blijf op de hoogte en volg Martin en José
20 Oktober 2012 | Australië, Cairns
20 oktober 2012
Van Cooktown naar Yungaburra.
We vertrekken vandaag weer richting zuiden.
Gisteren de hele dag plensbuien gehad.
En meteen lopen de kreken vol, zodat je moet oppassen met rijden.
Maar vandaag schijnt de zon weer, en we nemen de route door het binnenland.
Deze heet The Mulligan Road. Een prachtige gravelroute, met veel verhalen, en ook nog wat te zien. Weinig ( geen verkeer) tegenliggers, en naar een paar honderd kilometer een grote cattlefarm, waar we kunnen koffie drinken.
Het is hier heet, erg heet, en ik kijk mijn ogen uit. Wat moet je hier makkelijk zijn. De stofzuiger heb je niet nodig, laat staan ramen lappen.
Maar men kiest hier voor, en zo te zien woont men met plezier, en geen buren.
De koffie kost 1 Australische dollar per kop. Dat zie je echt nergens.
En men is blij weer eens wat volk te spreken.
Dan rijden we verder en komen bij een begraafplaats, dit zijn de restanten van een groot mijngebied waar in 1921 een ramp met 75 doden een einde maakte aan de activiteiten. De mijn was nieuw en had de naam veilig te zijn.
Verder groeit er in dit gebied niets, en er loopt enkel wat vee van de grote cattlefarms.
Terug in de bewoonde wereld rijden we weer door de mangoplantages.
We overnachten in Yungaburra, en gaan ons voorbereiden op de aankomende dagen. We rijden dan echt de outback in.
Van Cooktown naar Yungaburra.
We vertrekken vandaag weer richting zuiden.
Gisteren de hele dag plensbuien gehad.
En meteen lopen de kreken vol, zodat je moet oppassen met rijden.
Maar vandaag schijnt de zon weer, en we nemen de route door het binnenland.
Deze heet The Mulligan Road. Een prachtige gravelroute, met veel verhalen, en ook nog wat te zien. Weinig ( geen verkeer) tegenliggers, en naar een paar honderd kilometer een grote cattlefarm, waar we kunnen koffie drinken.
Het is hier heet, erg heet, en ik kijk mijn ogen uit. Wat moet je hier makkelijk zijn. De stofzuiger heb je niet nodig, laat staan ramen lappen.
Maar men kiest hier voor, en zo te zien woont men met plezier, en geen buren.
De koffie kost 1 Australische dollar per kop. Dat zie je echt nergens.
En men is blij weer eens wat volk te spreken.
Dan rijden we verder en komen bij een begraafplaats, dit zijn de restanten van een groot mijngebied waar in 1921 een ramp met 75 doden een einde maakte aan de activiteiten. De mijn was nieuw en had de naam veilig te zijn.
Verder groeit er in dit gebied niets, en er loopt enkel wat vee van de grote cattlefarms.
Terug in de bewoonde wereld rijden we weer door de mangoplantages.
We overnachten in Yungaburra, en gaan ons voorbereiden op de aankomende dagen. We rijden dan echt de outback in.
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
